aun nga… e2 ka pa rin, nagttype… pero ngayon eh may isa ka nang tapos na drawing sa freehand at kasalukuyan mo nang ginagawa ang scrapbook mo. maginhawa na ang pakiramdam mo ngayon, ndi kagaya kanina…

pagkatapos mo kasing maipost ung post mo kanina ehh my nagtext. ang iyong kaibigan pla! sabi nya eh nasa labas na daw siya ng bahay ninyo. binati ka niya sa pagsasabi ng my regalo daw xa sa iyo, aba aba!!! ang bisita mong dapat kanina pa dumating! sinasabi na nga ba nagdota na naman!! XD

at nangyari na ang mga expected na mangyayari. sorry dito sorry doon… tawa, asaran at kung anu-ano pa. pero hala, ang scrapbook mo at ang drawing mo, wla ka pang nagagawa! habang naglalaro sila eh nagsimula ka na. kung ano nalang ang kalabasan ok na yon, minadali kasi hehe…

ngayon ay 10:27 na ng gabi at katatapos mo lang ng inang kalahati ng freehand mo at ginagawa mo naman ang iyong scrapbook. mejo pagod na ang mata pero ang katawan, gusto pang gumalaw.

kaya dapat bago na ang title…

"my pinatunguhan pala ang pagod ko…"

salamat pla kay rut…

^_^

ngayon, matulog na kayo, gagawa pa ko ng scrapbook…

^_^

try nga naten… tingnan natn qng parehas tau ng mrrmdman…

e2… my pe ka bukas, 10 am, at kelangan m pang pumasok ng mas maaga dahil wla pa kaung project sa NSTP… tapos 1pm dn bukas my freehand kau at nung tuesday lng cnv ng prof nyu na idrowing ung skeletal system sa 12 x 18 na sketch pad na ngaun m lng bnli… anung oras na…

then… kninang 12 auz pa… myamya sv daw eh my bibisita daw sa bahay nio at since na wla xang cellphone eh kelangan m pang mangabala ng kung sinosino pa para lng mgkron ng koneksyon sa knya… wla prin..  dahil ngaun m balak bumili ng sketch pad eh nagmadali kna sa pinakamalapit na mall na may national dahil kelangan eh corona ung tatak ng sketch pad mo. qng sa skul ka namin napasok ang pinakamalapit na mall ay sm bicutan. isang jeep lang.. ayaw mo sa moa kasi sobrang layo pero pag galing ka sa skul mo malapit lang yon. pero nag-smb ka nlng. pagdating mo dom wala palang sketch pad! minamalas nga nmn oh… nagmamadali ka na kasi bka ung bisita mo dumating na. since na wla don lipat kna nmn sa isa pang mall, sa market market.
mga 1:30 kna dumating don at since mejo mlayo ang lalakarin mo eh kelangan mo bilisan, hanggang sumakit na ung paa mo kasi nmn ndi nmn tlga panglakad ang high heels diba? sa wakas nakabili ka na ng sketch pad at swerte nagiisa nlng un. antagal ng pila sa cashier. antagaaaalll… ung mga number sa barcode imbis na iscan nlng ung barcode tinatype pa… tapos wla pa xang katulong mag-pack ng mga nabili. sa wakas, nakabayad ka na. pero naalala mo, ndi ka pa pala nagtatanghalian. dahil wala nang oras para mag-chicken, nagtakeout ka nlng ng cheeseburger at french fries wd coke. lakad ulit kahit masakit na onti ang paa sa high heels. sa jeep, ndi na nga puno, ang init pa! ayaan… umaandar na..

iniisip mo kung anu na ba nangyari sa bisita mong un. dahil wla nga xang kahit anong contact eh madali ka naman.  yan, c5 ikot baba ka na. lakad ka ngayon pataas. ayan, sobrang saket na ng talampakan mo. feeling mo bibigay na paa mo sa sakit. gumegewang ka na sa heels mo kasi nga sa sobrang saket na eh ndi ka na makabalance. tricycle, nkaupo ka na. kaso andami mong dala, buti nlng ndi nmn mxadong mahirap hawakan. ung shoulder bag mong kaybogat, ung coke, ung plastik na may lamang pagkain, at ung sketch pad mong 12 x 18. para ho. ayan lakad na naman. minamalas ka nga naman at naambon. buti nlng nkapasok kna sa bahay mo. tinanggal ang pagkasaitsakit na sapatos at nagpalit ng damit. napansin mo na wla namang sinsabi ang lola m na may dumating na bisita sa inyo. mga 2:15 ka na nakauwi. ganon ka kabilis!

ngayon 3:43 na sa pc mo at eto ka nagttype ng nangyari sa yo ngayong araw na to, sinusubukang irelate sa mga tao ang experience mo.

ang nakakainis pa, eh ndi pumunta ang bisita mo! (na naman??) edi sana nakapagfried chiken ka pa sa mcdonalds na favorite mong fast food!!!! edi sana nakapagpalit ka pa ng jelly shoes pra kht papano eh ndi sumakit ung paa mo… edi sana pala nakapagMOA ka kasama mga kablockmates mo at dun kna bumili ng sketch pad pro ndi eh… naasar ka lang…  d rn pla dadating bisita mo… lalo na’t ung bisita mong un eh sobrang espesyal at mejo matagal na rin kayo di nagkikita… at imbis na gumagawa ka na ng skeletal system mo sa freehand at ung scrapbook na kelangan sa pe mo na bukas na parehas ipapasa eh ayan ka nagttype, na cnasabi mo na soooooooooooobrang naiinis ka kasi nga…. NASAYANG LANG PAGOD MO… buhay nga naman oh… isipin mo pa, pakiramdam mo ininjan ka nya… hndi lng ngaun nangyari yon, nung sabado pa… ndi rin xa sumipot… at nung linggo dapat special day ninyo pero wala man lang kahit isang bati o kya isang paramdam!!!!!!!!!! buti pa si pacquiao ang saya nung araw na yon!!! ndi mo lang maimagine kung gano ko kalakas pinipindot ung keyboard sa sobrang inis ko!!!!! kulang nalang ehhh sirain ko tong keyboard sa inis eh kaso wala na kong gagamitin pag ginawa ko yoon…

naisip mo, ano ba talaga nasa isip nya??? anu bang ginagawa nya??? prang nahihirapan ka na sa kakaisip. akala mo maikli lang maittype mo sa blog mo pero heto ang haba na pala!!! ndi mo kayang ilabas ung galit mo kasi naman ndi ka naman sanay magalit pero sa kalooblooban mo eh sobrang galit ka na!!!! alam mo yon??? cge sa mga babae sabihin nateng boyfriend nyo yon, lalo na cguro kung ganon diba ndi ka ba magagalit???? wla lng kc xang contact kya ndi mo masabi sa kanya agad pero d2 nga sa blog na to naibubuhos mo lahat ng inis mo at hinihiling mo na sana basahin niya to kahit tamad siyang magbasa ng mga mahahabang mga post at maisip niyang xa ung tinutukoy ko. oo ikaw nga.

scroll up… diba ang haba?